TSUE C-137/25 wzmacnia ochronę Frankowiczów

Najświeższe postanowienie TSUE w sprawie C-137/25 oznacza istotny przełom dla Frankowiczów, szczególnie tych, których umowy kredytowe pochodzą z portfela GE Money Banku, obecnie obsługiwanego przez BPH. Trybunał jednoznacznie potwierdził, że krajowe sądy nie mogą utrzymywać w mocy umów, w których klauzule przeliczeniowe oparto o średni kurs NBP i marżę banku poprzez ich „dzielenie”. Stanowisko to znacząco poprawia sytuację procesową Kredytobiorców i ma potencjał wpłynąć na orzecznictwo także poza grupą umów GE Money Banku.

Znaczenie decyzji TSUE

TSUE wskazał, że ocena prawna sądu II instancji sprzeczna z dyrektywą 93/13 nie wiąże sądu I instancji. Tym samym sędzia rozpoznający sprawę ponownie ma obowiązek pominąć błędną interpretację i stosować wykładnię Trybunału. To rozstrzygnięcie kończy wieloletnią praktykę uznawania umów za ważne jedynie po usunięciu marży banku, która była traktowana przez część sędziów jako możliwa do wyizolowania z postanowienia przeliczeniowego.

Skutki dla sporów z BPH

Trybunał przypomniał, że klauzule stosowane przez GE Money Bank są abuzywne w całości, co oznacza, że nie mogą być utrzymywane w obrocie prawnym po ich modyfikacji. W praktyce otwiera to Frankowiczom drogę do szybszego i skuteczniejszego unieważniania umów, ograniczając bankowi możliwość obrony opartej na dzieleniu klauzuli. W efekcie prawdopodobne jest również zmniejszenie liczby apelacji składanych przez BPH, skoro unijna wykładnia jednoznacznie wzmacnia pozycję Konsumentów.

Uniwersalne zastosowanie postanowienia

Postanowienie C-137/25 nie odnosi się wyłącznie do umów GE Money Banku. Ma charakter uniwersalny, co oznacza, że ma być stosowane również w sytuacjach, gdy sąd II instancji narzuca utrzymanie w mocy nieważnych umów, ignorując dotychczasowe wyroki TSUE. To sygnał dla sędziów, że niezawisłość nie może prowadzić do pomijania prawa unijnego ani do interpretacji sprzecznych z dyrektywą 93/13.

Ochrona odsetek Konsumenta

Postanowienie może wpłynąć także na praktykę rozliczania nieważnych umów według teorii salda. Choć TSUE w swoich wcześniejszych orzeczeniach (m.in. C-140/22, C-28/22) zakwestionował pozbawianie Konsumenta odsetek ustawowych za opóźnienie, część sędziów wciąż stosuje rozliczenia saldem, nierzadko eliminując należne świadczenia za lata procesu. Nowe stanowisko Trybunału powinno ograniczyć tę praktykę, przypominając, że sąd nie ma prawa pozbawiać Konsumenta korzyści wynikających z prawa unijnego.

Praktyczne skutki dla Kredytobiorców

Dla wielu Kredytobiorców postanowienie oznacza realną szansę na przywrócenie należnych odsetek, uniknięcie rozliczeń saldem oraz zwiększenie przewidywalności orzeczeń. To również ograniczenie wpływu poglądów sędziów skłonnych do wspierania interesów banków kosztem Konsumentów. TSUE wyraźnie wskazał, że ochrona Konsumenta jest priorytetem, a sądy krajowe mają obowiązek ją respektować.

Znaczenie dla SKD

Nowe postanowienie może wzmocnić również argumentację przy stosowaniu Sankcji Kredytu Darmowego (SKD), której celem jest wyeliminowanie kosztów kredytu w przypadku naruszenia przez bank obowiązków informacyjnych. Im silniejsza pozycja Konsumenta wobec wadliwych umów, tym większe szanse na skuteczne dochodzenie SKD, szczególnie w sytuacjach, gdy bank próbuje bronić się poprzez manipulację interpretacją przepisów.

Postanowienie TSUE C-137/25 stanowi przełomowy impuls dla spraw frankowych w całej Polsce. Nie tylko kończy możliwość dzielenia klauzul w umowach GE Money Banku, ale także wzmacnia pozycję Konsumentów w sporach dotyczących teorii salda i odsetek ustawowych za opóźnienie. Wyrok może stać się początkiem nowej, bardziej spójnej praktyki orzeczniczej, w której sądy krajowe konsekwentnie respektują prawo unijne, a Kredytobiorcy zyskują realną ochronę przed nieuczciwymi warunkami umownymi.