Frankowicze a banki – fakty o odsetkach i SKD
W debacie publicznej pojawia się teza, zgodnie z którą Frankowicze dążą do uzyskania „darmowych mieszkań”, rzekomo kosztem sektora bankowego. Przekaz ten, wzmacniany przez wybrane publikacje medialne, upraszcza i zniekształca rzeczywisty obraz sporów sądowych dotyczących kredytów waloryzowanych kursem franka szwajcarskiego. W rzeczywistości istotą tych postępowań jest odpowiedzialność banków za wprowadzenie do obrotu wadliwych umów oraz konsekwencje prawne, jakie z tego faktu wynikają.
Źródła narracji o „darmowym kredycie”
Teza o darmowych kredytach pomija wieloletni ciężar finansowy i psychiczny, jaki ponosili Frankowicze, spłacając zobowiązania oparte na nieuczciwych klauzulach. Unieważnienie umowy nie oznacza otrzymania świadczenia bez ekwiwalentu, lecz przywrócenie równowagi kontraktowej naruszonej przez bank. To skutek stwierdzenia abuzywności zapisów, a nie przywilej przyznany bez podstaw prawnych.
Przedawnienie a odpowiedzialność banków
Podnoszony argument przedawnienia roszczeń bankowych bywa przedstawiany jako efekt działań Kredytobiorców i ich pełnomocników. Tymczasem banki od początku dysponowały instrumentami prawnymi pozwalającymi zabezpieczyć swoje interesy, w tym możliwością potrącenia, wytoczenia powództwa wzajemnego czy zawarcia ugody. Zaniechania w tym zakresie są konsekwencją przyjętej strategii procesowej, a nie działań strony konsumenckiej.
Odsetki ustawowe bez mitów
W przestrzeni medialnej powielany jest mit procentu składanego w odniesieniu do odsetek ustawowych za opóźnienie. W rzeczywistości odsetki te są liczone wyłącznie od kwoty należnej, bez mechanizmu narastania kapitału. Przy obecnej konstrukcji stawki, wynoszącej 9,5%, pełnią one funkcję rekompensaty za zwłokę oraz motywują dłużnika do terminowego rozliczenia zobowiązania.
Rola TSUE w ochronie Konsumentów
Orzecznictwo TSUE konsekwentnie podkreśla konieczność zapewnienia realnej i skutecznej ochrony Konsumentów. Wyroki Trybunału potwierdzają, że skutki stosowania klauzul niedozwolonych nie mogą obciążać strony słabszej ekonomicznie. To właśnie ta linia orzecznicza stanowi fundament rozstrzygnięć krajowych sądów i ogranicza pole do dowolnej interpretacji prawa przez instytucje finansowe.
Znaczenie Sankcji Kredytu Darmowego
Sankcja Kredytu Darmowego (SKD) jest narzędziem przewidzianym przez ustawodawcę na wypadek rażących naruszeń obowiązków informacyjnych przez bank. Jej zastosowanie nie ma charakteru represyjnego, lecz restytucyjny i prewencyjny. SKD ma zniechęcać do powtarzania nieprawidłowych praktyk i wzmacniać standardy transparentności na rynku finansowym.
Społeczny wymiar sporów bankowych
Przedstawianie Frankowiczów jako grupy uprzywilejowanej prowadzi do fałszywego obrazu prawa konsumenckiego. Ochrona ta nie jest wyjątkiem, lecz elementem systemu prawnego Unii Europejskiej, z którego korzystać mogą wszyscy wierzyciele dotknięci opóźnieniami lub naruszeniami umownymi. Selektywna krytyka jednej grupy podważa zaufanie do wymiaru sprawiedliwości.
Spory dotyczące kredytów frankowych nie są próbą nadużycia prawa, lecz konsekwencją wieloletnich zaniedbań sektora bankowego. Frankowicze, działając w granicach obowiązujących przepisów i w oparciu o orzecznictwo TSUE, dochodzą swoich praw w sposób przewidziany przez system prawny. Odpowiedzialność za skutki nieważnych umów spoczywa na podmiotach, które je tworzyły i oferowały, a nie na Konsumentach korzystających z należnej im ochrony.