Jak banki próbują oszukać Frankowiczów?

Oszustwo dotyczące sądowej waloryzacji w oparciu o art. 3581(3) k.c.

W momencie, gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odmówił bankom prawa do wynagrodzenia za użytkowanie z kapitału oraz sądowej waloryzacji kapitału, sektor bankowy zdecydował się po raz kolejny zakłamać rzeczywistość. Banki postanowiły odnieść się do jednego z paragrafów kodeksu cywilnego, tj. art. 3581(3) k.c. Według Kredytodawców, daje on im prawo do waloryzacji, w przypadku, gdy wartość pieniądza na przestrzeni lat  drastycznie ulega osłabieniu. Ta informacja to oczywiście zwykłe krętactwo.

Banki świadomie powołują się na ten określony paragraf, nie uwzględniając  art. 3581(4) k.c., który także dotyczy waloryzacji sądowej. Według niego o waloryzację świadczenia nie ma prawa ubiegać się przedsiębiorca, jeżeli takie świadczenie ma związek z wykonywaną przez bankowców działalnością. Wynika z tego, że banki liczą na to, iż Kredytobiorcy frankowi podejdą z poszanowaniem do prawa krajowego i nie zagłębią się w całkowitą treść cytowanego cząstkowo artykułu kodeksu cywilnego.

Oszustwo dotyczące ustawowej zamiany umów frankowych na złotówkowe, twierdząc, że to sprawiedliwe rozwiązanie.

Nie ma nic słusznego w zatwierdzaniu umów, w których znajdują się postanowienia abuzywne odnoszące się do głównego świadczenia. Jeżeli pozwolimy Kredytodawcom na ustawowe przemiany kredytów, wówczas banki nauczą się, że będą mogły wzbogacać się na nieuczciwych działaniach w stosunku do swoich Klientów. Odpuszczanie bankom przy jednoczesnym uleganiu naciskom na ustawę frankową skutkowałoby osłabieniem pozycji Frankowicza wobec sektora bankowego. W efekcie nastąpiłoby pogorszenie jakości usług bankowych.

Oszustwo dotyczące pogróżek, że anulowanie umów frankowych wpłynie niekorzystne na całe społeczeństwo.

Banki twierdzą, że w wyniku unieważnień umów kredytów frankowych będą zmuszone podwyższyć ceny swoich produktów i usług, a także obniżyć osiągalność kredytów hipotecznych. Należy tutaj podkreślić, iż nie każdy bank ma kłopoty z kredytami zaciągniętymi w szwajcarskiej walucie. Istniej sporo dużych podmiotów, które udzieliły niewiele kredytów frankowych bądź zgromadziły już rezerwy frankowe stanowiące powyżej 100% wartości aktywnego portfela. Są to m.in. takie banki jak Alior Bank, Pekao S.A.

Tym bardziej ciężko sobie wyobrazić, iż Kredytodawcy wysoce obciążeni kredytami frankowymi podnosiliby ceny swoich głównych produktów i usług, zdając sobie sprawę z tego, że wówczas będą mniej konkurencyjni w stosunku do banków mniej obciążonych pod względem frankowym. Za anulowanie umów kredytów frankowych zapłacą te banki, które mają zawarte takie umowy. Oczywiście zapłacą z ogromną niechęcią, jednak bez zwiększonych trudności, ponieważ od wielu miesięcy zyskują miliardy na kredytach złotówkowych