Nowe pytania o SKD trafiły do TSUE

Do TSUE trafiły kolejne pytania prejudycjalne związane z Sankcją Kredytu Darmowego (SKD). Tym razem skierował je Sąd Rejonowy w Grudziądzu, który rozpoznaje sprawę Konsumenta przeciwko bankowi dotyczącą kredytu konsumenckiego. Pytania odnoszą się m.in. do obowiązków informacyjnych banków, zasad naliczania oprocentowania oraz sposobu konstruowania zapisów umownych wpływających na wysokość zobowiązania Kredytobiorcy.

Kolejna sprawa o SKD

Wiosna 2026 roku upływa pod znakiem intensywnego rozwoju spraw związanych z SKD. Do TSUE regularnie trafiają nowe pytania z polskich sądów, a część wcześniejszych spraw doczekała się już wyroków lub oczekuje na opinie rzeczników generalnych. Jedną z najważniejszych pozostaje sprawa C-831/24 „Machski”, w której TSUE ma wypowiedzieć się na temat obowiązków sądów krajowych przy badaniu umów kredytowych. Sąd Rejonowy w Grudziądzu zdecydował się skierować do TSUE cztery nowe pytania prejudycjalne jeszcze przed wydaniem wyroku w sprawie prowadzonej przeciwko jednemu z banków. Wszystkie odnoszą się do praktycznych problemów pojawiających się w sporach o SKD.

Pierwsze pytanie do TSUE

Pierwsze pytanie dotyczy tego, czy bank może utracić prawo do odsetek i innych opłat, jeśli umowa kredytowa nie zawiera wszystkich wymaganych informacji albo przedstawia je w sposób błędny, niejasny lub niezwięzły.

Drugie pytanie prejudycjalne

Następne pytanie odnosi się do sytuacji, w której wymagane elementy formalnie znajdują się w umowie, ale zostały opisane niepełnie albo wprowadzają Konsumenta w błąd. Sąd chce ustalić, czy w takiej sytuacji Kredytobiorca również powinien korzystać z ochrony wynikającej z SKD.

Trzecie pytanie do TSUE

Kolejna kwestia dotyczy naliczania oprocentowania od kosztów kredytu, których Konsument faktycznie nie otrzymał do swojej dyspozycji. Chodzi m.in. o prowizje, składki ubezpieczeniowe i inne opłaty doliczane do kredytu, które są finansowane przez bank i jednocześnie objęte oprocentowaniem. Sąd z Grudziądza pyta TSUE, czy zgodne z dyrektywą 2008/48 jest obciążanie Kredytobiorcy odsetkami od takich kosztów, mimo że środki te nie zostały mu realnie wypłacone.

Czwarte pytanie prejudycjalne

Ostatnie pytanie koncentruje się na sposobie formułowania pojęć używanych w umowach kredytowych. Chodzi o stosowanie przez banki określeń tj. „kwota kredytu”, „kwota udzielonego kredytu” lub „kredyt”, które mogą sugerować wyższą wartość środków przekazanych Konsumentowi niż faktycznie otrzymana kwota. Sąd chce ustalić, czy bank może naliczać oprocentowanie od wartości obejmującej nie tylko środki wypłacone Kredytobiorcy, ale również skredytowane koszty kredytu. W praktyce problem sprowadza się do precyzji zapisów umownych oraz ich zgodności z definicjami wynikającymi z przepisów prawa.

Znaczenie wyroku TSUE w sprawie C-744/24

Część prawników wskazuje, że odpowiedzi na niektóre pytania mogą wynikać z wyroku TSUE z 23 kwietnia 2026 roku w sprawie C-744/24. Trybunał uznał wówczas, że dyrektywa 2008/48 sprzeciwia się naliczaniu oprocentowania nie tylko od całkowitej kwoty kredytu, ale również od kosztów związanych z kredytem, które zostały objęte finansowaniem. Zdaniem pełnomocników zajmujących się sprawami SKD orzeczenie to może mieć bardzo duże znaczenie dla sporów prowadzonych przed polskimi sądami.

Kolejne pytania prejudycjalne kierowane do TSUE pokazują, jak poważnym problemem dla sektora finansowego pozostają sprawy związane z SKD. Sąd z Grudziądza zwrócił uwagę na kwestie mające bezpośredni wpływ na wysokość zobowiązań Kredytobiorców oraz sposób konstruowania umów kredytowych przez banki. Odpowiedzi TSUE mogą okazać się bardzo istotne zarówno dla trwających i przyszłych postępowań sądowych.